Goena-Goena  "stille kracht"

Sjaak ging eind 1946 als militair naar IndiŽ en hij kwam met zijn onderdeel ergens in Midden Java terecht. Nou had Sjaak nog een jongere broer Twan en die was op zeker moment ook de pineut en werd dus ook naar de tropen gestuurd. Moeke had nog tegen Twan gezegd van ga nou meteen naar je broer want die zit daar en daar. Het goede mens had geen flauw benul van de afstanden van ons rijke Insulinde want Twan werd natuurlijk heel ver weg van zijn broer geplaatst. 
Maar het lukte Twan om over geplaatst te worden en hij werd toen bij de "kalkemmers" de militaire politie  geplaatst. Ze werden zo genoemd omdat ze witte helmen droegen. 
Op een zeker moment moesten ze optreden bij een relletje van een stelletje dronken militairen. Daar was een soldaat bij die in zijn gezicht enigszins verbouwd was  en die moest gearresteerd worden. Twan liet dat over aan zijn collega want hij had in die puinhoop die daar lag zijn broer herkent. Moeke had haar zin want Twan had Sjaak gevonden. Sjaak was een echte vrijbuiter maar op een zeker moment kreeg hij verkering met een mooi Ambonees meisje, Sari heette ze, en als het even kon zat hij bij haar thuis waar ze nog bij haar ouders woonde. 
Ze konden het goed met elkaar vinden en dachten op een zeker moment zelfs aan trouwen. Maar dat zat dus niet goed, zij was van Christelijke huize en hij was Rooms. Pa Ambonees vond het ook maar niks. Maar ja, ze wilde toch doorzetten want de repatriŽringsdatum kwam al nader en nader. Inmiddels had de aalmoezenier samen met zijn mogelijk aanstaande schoonvader de handen ineen geslagen en de kapelaan in Roosendaal ingelicht. Dus van die kant kwam er ook de nodige tegenwerking. Enfin het feest ging dus niet door en Sjaak ging terug naar Nederland. Sari gaf hem een foto van haar mee en zei:' jij gaat nu wel naar Holland maar eens zal ik je toch weer zien. Ik sta dan plotseling voor je neus."  Sjaak nam dat niet zo serieus en had er eigenlijk al in berust dat het over en uit was. Wel had hij zijn broer aangeboden om op haar te '"passen". Twan heeft dat niet gedaan want ze was te mooi om er van af te blijven. Sjaak kwam weer terug in Roosendaal; en na verloop van tijd trouwde hij. Hij kreeg kinderen en naar mate het gezin groter werd verhuisden ze verschillende malen. Het zal in het begin van de jaren tachtig zijn geweest, dus zeg maar ruim dertig haar later, dat er 's avonds bij hem werd aangebeld. Hij deed open en daar stond Sari. Hij was sprakeloos. " Dag Sjaak, ik heb toch gezegd dat ik eens voor je neus zou staan. Nou hier ben ik dan. Hoe gaat het met jou? Ben je gelukkig? Ja? nou, ik ben getrouwd met een onderwijzer, Dagggg." en weg was ze. 
Sjaak stond perplex. Hij had niet eens een de tijd gehad om haar binnen te vragen. Wel had hij in een flits gezien dat ze nog altijd even mooi was. Hij was verbouwereerd. Ze was weg en waar naar toe?  Nooit heeft hij meer iets van haar gehoord. Volgens Twan heeft ze bij het afscheid toen Sjaak naar Nederland terugging een hoofdhaar van hem genomen en daar kunnen ze de wonderlijkste dingen mee doen en je het ziet het, nietwaar? 
Voor hem was het duidelijk" Goena-Goena" de Stille kracht.
 
Gerard Offerman