dagboek henny van oosterhout  deel  6       29 dec 1946- 24 februari 1947

 
Zondag 29 dec ‘46
De artillerie buldert weer. Heb wacht bij de telefoon. Om 10.00h is er met de Vicker geschoten op een vijandelijke patrouille die was gezien onder de 181 aan de voet van de berg.  
 
Maandag 30 dec’46
Vandaag is er een grote actie bij 190 Poetjoeg. Vanmiddag heeft het flink geregend. Ben daarom thuis gebleven.
 
Dinsdag 31 dec’46  oudjaar
Vanmorgen op patrouille geweest. De laatste van dit jaar.  Geen bijzonderheden.
Vanavond is het oudjaar. Hoe zou het thuis zijn? Hopelijk alles goed. We hebben  gezellige in onze tent een gezellig onderonsje gehad tot 24.00h. Het was plenty handen schudden en een gelukkig  en voorspoedig Nieuwjaar 1947 wensen. Wie weet wat ons nog te staat. Daarna vlug  het bed in.
 
Woensdag 1 jan’47 Nieuwjaar
Vandaag vrije dag. Onze sectie geen wacht. Dat dachten we tenminste. Maar vanavond wij om 16..30h tot 23.00h naar de vooruitgeschoven voorpost”Noly”.Om de wacht van 6 man van de ondersteuning compie , die een feestje heeft .Het is een gezellige wacht geweest. Er lagen oliebollen en een pakje sigaretten per man. Het is droog gebleven vannacht.
 
Donderdag 2 jan’47
Vandaag is er weer een grote actie geweest op punt 190 Poetjeong en omgeving. Vanmiddag met Wietse naar de stad geweest. Wat inkopen gedaan en ‘avonds naar de film geweest. Toen we thuis kwamen hoorden we vijandelijke artillerie ons kamp heeft beschoten. De granaten sloegen voor de stelling in zonder schade aan te richten.
 
Vrijdag 3 jan.’47
Vanmorgen naar de dokter geweest met mijn voet. Vrij van patrouille, die is om 15.00h vertrokken tot 20.00h. Ik heb zowat de hele dag achter de naaimachine gezeten. Toen de jongens terug kwamen waren ze bekaf. Het was een zware patrouille geweest. Ze waren weer voor het eerst in de kampong “Kalialang”geweest sinds Dries T. daar gewond is geworden op die plaats.
 
Zaterdag 4 jan’47
Ik had de 1e wacht vanmorgen. Aan de ingang poort kamp. Bij de 3e coy is er een gesneuveld door eigen vuur. Een zekere Buijs. Een vader van 3 kinderen. Arme vrouw die achter blijft met  3 kinderen. Vannacht op wacht, had veel slaap gehad. Kon met moeite wakker blijven.
   
Zondag 5 januari’47
Vanmorgen tot 11.00h geslapen. Wim Kesselear vroeg of ik met hem mee ging zwemmen in de stad. Het water was heerlijk. Om 17.00h weer terug naar ons bivak. Geen post voor mij. Bij de 4e coy hebben mortiervuur gehad.  
 
Maandag 6 jan.’47   Driekoningen
Vandaag hebben we sportdag. Vanmorgen gezwommen. Heerlijk watertje. Ik heb nog foto’s gemaakt.
 
Dinsdag 7 jan.’47
Vandaag wachtdienst. Het is de laatste dagen tamelijk rustig. Das all.
 
Donderdag 9 jan’’47
De artillerie buldert weer. Zeker ergens bij een ander deel van de brigade weer actie. Vanavond om 17.00h op patrouille op de Penneppen. Om 20.00h waren we  weer terug.  Vanavond werd er flink geouwehoerd.
Ps. Een grote actie bij de 3e coy, 1 officier gesneuveld. Veel wapens buit gemaakt.
 
Vrijdag 10 jan.’47
Vanmorgen zijn we naar de 4e coy geweest. Daar gaf Lou Bandy en het  Melando-orkest een show. Ze zouden vanmorgen om 10.00h beginnen maar er was een kleine actie aan de gang. De TRI had zich binnen de perimeter gevestigd. Ze werden verdreven. 3 Tanks deden er ook aan mee. 1 man gewond. Er werd een hele lading zandzakken ( juten) lege buit gemaakt. Om 12.00h kon de show beginnen. De patrouille  was ook terug. We hadden plezier gehad. Het Melando-orkest was machtig. Alom bekende melodieën En het acrobatische danspaar viel ook in  goede aarde. Het was alleen jammer dat sommige jongens er niet tegen kunnen een vrouw in broek en bustehouder te zien. Meteen fluiten en joelen. Ik heb het bivak van de 4e coy ook nog bezichtigd. Maar het is lang niet mooi als Pirewapa van de 2e coy, Om 15.00 h waren in ons eigen kampement.
 
Zaterdag 11 Jan. ‘47
Vandaag naar de stad geweest met mijn slapie Wietse. We hebben mooie film gezien. Een militaire vliegfilm.
 
Zondag 12 jan. ‘47
Vanmorgen of wel nacht om 02.00 h  reveille De sectie moest op patrouille. En dat zijn wij. De maan scheen helder. Toch was ik nat van het  zweet. De kali stroomde hard en trok flink. Toen we op de Peneppen waren, kregen we een muskieten aanval en die krengen staken ons dat het verrekte. Om 5.00h kwam de zon prachtig op. Na 1,5 uur observeren en we gingen we weer de kali over. Naar Kalipantjoer, Om 08.00 h waren we weer thuis. Vanavond om 21.00 h vertrekt de 1e en 3e sectie  en ze komen om 02.00h vannacht weer terug.  
 
Vrijdag 17 januari ‘47
Vanmorgen van de wacht af gekomen. Daarna een nieuwe vloer in de tent gelegd. En zijn van iedere sectie 3 man gedetacheerd voor 14 dagen naar de 4e coy, En mensen van de 4e coy komen voor 14 dagen bij ons logeren. Vanavond was er een rotfilm in het kamp gespeeld. Onder de film begon het te regenen, Vandaag professor Romme op bezoek gehad, Ze hebben nog een foto van mij genomen terwijl ik me aan het scheren was. Ik vroeg of ze de foto naar mijn ouders wilden sturen.
 
 
Zaterdag 18 jan ‘47
Om 17.00h patrouille naar punt 144. We vertrokken via post NOLY. De kali was niet zo erg hoog meer. Voor punt 144 namen we stelling. Op 1 sectie na die ging de berg op. Opeens klonken verscheidene schoten. Later hoorden we dat er Pemoeda’s in een alleenstaande hut met een aantal vrouwtjes aan het vrijen waren.. Twee karabijnen stonden voor de der. Ook hun schoenen en broek..Maar de schoten hoorden ze en de vrijerij was gauw gedaan. Hals over kop vluchten ze nakend weg. Zonder wapens en kleding verdwenen ze in de schemering russen de alang-alang. Een man werd nog in de hut aangetroffen. Die werd meegenomen om verhoord te worden.  Daarna tot 21.00 h voor Kradenda stelling genomen. Het was flink donker , de lucht was zwaar bewolkt en de muskieten zoemden je om de oren. En toch maar stil blijven liggen en luisteren . Niets te zien of  te horen. De terugtocht was lastig. We moesten een steile wand af om over de sterk stromende kali te komen. Arm in arm, tot ons middel door het vuile water. We konden ons amper op de been houden . We troffen nog 6 verdachte personen die daar niets te zoeken hadden. Ook die werden mee genomen. En zo modderden  we verder weer de kali over. Eindelijk  om 22.00h weer in ons kamp. Vlug gewassen en verschoond. Daarna eten en tidoeren in bed.
 
Maandag 20 jan’47
Vanmorgen zijn we gaan zwemmen/ En nog gedoken van de hoogste plank. Zingende gingen we weer terug naar Pirewapa. 14 man van de 1e coy namen van ons de patrouille over omdat wij sportdag hadden ze moesten naar Kalilang en daar hadden ze 2 gewonden. Het 3e peloton rusten direct uit. Om hulp re bieden. Ondertussen waren onze 3 inch mortieren  kwamen om 14.00 h in actie En om 16.00h kregen wij granaatvuur van de vijand. \tot voor de stelling vielen de granaten .Een kwartier later kwam onze artillerie  van Tjandi op het nieuwe  vliegveld in actie. De inslagen lagen goed. Het moet ten westen van ons vol met TRI zitten. Morgenmiddag moeten er heen met ons peloton naar punt 190. Ik hoop dat alles goed afloopt.
 
Dinsdag 21 jan’47
In een broek 2 nieuwe zakken ingezet en vanmiddag om 15.00h maar punt 190 op patrouille . We stonden op de appelplaats aangetreden. Toen  het begon te stortregenen en te onweren  en  te bliksemen   De radioset  werkte  al niet meer door het vocht. Zodoende zonder radio. En kregen voor het eventueel in de knijp zitten seingranaten mee als extra beveiliging
De 2e  sectie  was voorsectie. We volgden  t paardenpad dat wel een bandjirrende kali leek. Zp stroomde het water op ons neer. Tot over de enkels in het water en modder. We waren al tot op de huid nat. De zware donderslagen en het weerlicht, deed je net aan zware artillerie denken. De mensen voor je zag je wazig door het watergordijn. Zo trokken we BacBangareb binnen en doorzochten daarna Poetjoeng. En daarna de steile  hoogte op.  De andere twee secties gingen in stelling. En de 2e sectie bestaande uit 6 man + de sectiecommandant ( korp) trokken op rechts van de berg. Glijdende en strompelende kwamen we aan de voet van de heling en toen, ach, schrik steil 30 m omhoog. Alles was spekglad en glibberig. De voorste mensen namen het beetje houvast ook nog weg.
Ondertussen rolden er los getrapte stenen ook los. Ik hoorde een van de jongens al een schreeuw geven. Wij de helper en ik waren de laatste en konden met onze zware bewapening niet zonder hulp naar boven.   Mijn bren  werd doorgegeven naar boven en eindelijk na veel geharrewar kwamen we boven. Onder de modder en slijk
De wapens zaten ook vol met modder. Vlug stelling genomen en behoedzaam naar voren.  Op de rand namen we weer stelling. Ondertussen kwamen de andere secties ook naar boven . Die hadden een betere weg genomen dan wij. Alle sigaretten waren kletsnat geworden behalve die van mij waren nog droog. Maar na uitgedeeld te hebben en aangestoken hadden werden ze toch direct nat van de regen. Na een half uur daalden we weer af. Geen vijand gezien. Die waren zeker aan het schuilen bij moeders. Via punt  125 en Mangarang weer terug .Om 20.00 h thuis, vies en vuil. Kapot als een hond.
 
Donderdag 23 januari ‘47
Vanmiddag naar de stad geweest. Een mooie film gezien. Vannacht om 01.00h moeten we op patrouille. Het is nu 20.00h rn ga vroeg naar bed. Ben om 21.00h weer wakker geworden. Er vielen geweergranaten voor het kamp. Omdraaien en verder slapen .
 
Vrijdag 24 januari ‘47
Opstaan”, schrik wakker .Het is Lei onze sectiecommandant. Het is 01.00h, heb nog plenty slaap. Heb weinig geslapen vanwege die mortiergranaten die de smeerlappen op ons afgeschoten hebben. En een paar uur bulderde onze artillerie. Bij een kaarsenpitje onze met de zo bekende patrouille worst gegeten. Met de truck naar Persilan. Het was een mooie nacht. Niet te donker. De maan zag je nog niet. Juist de sterretjes, blonken. Ofschoon het voor in het terrein toch knap lastig is voor Penning , onze eerste verkenner, om de juiste en beste pad te vinden. Vooral ravijnen en steile heuvels. We hadden oponthoud, want het “peerd”had een spijkertje in zijn schoen, zodat de hele patrouille moest stoppen. Er werden nog allerlei opmerkingen gemaakt over het kreupele “Peerd” dat zijn hoefijzer had verloren. Om 04.30h kwamen we op punt 125 aan. En zonder iets gezien te  hebben, kwamen om 6.00h in ons kamp Pirewapa aan. Na het eten het bed in. Was juist ingeslapen en werd wakker door de Jagers, die laag over ons bivak vlogen met donderend lawaai. De vliegtuigen waren oefeningen aan het  houden In samenwerking met de grondtroepen o.a. met tanks. Ten westen van ons kamp hoorde ik granaatvuur. Om 10.00h moesten we opstaan voor een bespreking van L.v.d (luitenant van de dag )  en nog waren die mustangs die razend over ons vlogen.  De l.v.d. had het over de Lingadjatie-overeenkomst . En er werden allerlei vragen gesteld door de jongens. Allle troepen van de brigade zijn geconsigneerd. Waarvoor dat weten wij niet, maar volgens de geruchten staat er binnenkort wat te gebeuren.  Momenteel weer granaatvuur ten westen van ons. Om 12.00h  vanmiddag  “alarm”  voor het 2e peloton  ( zijn wij)  moesten ons meteen klaar maken om hulp te bieden aan het 3e coy.  Binnen 10 min. Waren we klaar. Moesten nog even  op de truck wachten. Het peloton dat vrij was , die deden zich te goed aan de nasi goreng . Wij stonden klaar aan de weg  toen de truck kwam. Allen er op en full speed naar het bivak ”leeuwenhof”waar de 3e coy ligt.   Toen we  na een half uur over de slechte wegen denderen hoorden we mortieren al . Toen we bij het bivak kwamen was de aanval bijna afgelopen.  Er kwam een 7,5 tonner vol met lege verpakkingen en kisten van granaten. Enfijn, het al afgelopen en na een uurtje zaten we aan ons eigen portie nasi kreng. Vanavond een pakketje van thuis met filmrolletjes , koek en pepermunt.
 
Zaterdag 25 Januari ‘47
Vanmorgen om 9.00h samen met Wietse gevangenen wezen halen. Het regende dat het verrekt. De wegen buiten worden slecht of zijn al kapot gereden. Om 10.00h waren we weer terug.  Het 1e peloton was al op patrouille. Geef ze het doen met dit weer, afijn, we hadden het zelfde een paar dagen geleden. Ik ben vannacht vrij van wacht maar moet toch een wachtje kloppen in de Vickerstelling. Deze bunker lekte als een mand. Het is fris en heb kippenvel. Doe mij straks wat extra’s aan tegen de kou. Straks moet ik op de  gevangenen letten die hier werken, maar ik wacht maar. Het regent nog olifanten.
 
Maandag 27 jan. 47
Vanmorgen om 05.00h reveille. Om 6.00h piki naar Gebangsoewoe naar hoogte +90. Verkenning en observatie. Een verdachte gevangen genomen .Daarna naar Kradenan. Het werd 09.00h weer heer en zweette als een paard. We hebben deze rit geen natte voeten gehad. Want we zijn over post NOLY met een roeibootje over de kali gezet. Er stond een flinke stroom. Ik heb de bren op de terugtocht overgegeven aan mijn helper., want ik was bekaf van het sjouwen. Verder niets bijzonders.
 
Woensdag 29 januari’47
Er gebeurd de laatste tijd niet veel, Vanmorgen de krijgsgevangen gehaald uit het mlatenkamp. Er is veel regen de laatste dagen.
 
Donderdag  30 januari ‘47
Vanmorgen  om 06.00h vertrokken naar punt 190. Daar ± 150 m in linie op getrokken door zwaar terrein. Hoge begroeiing met alang-alang en doornstruiken. Geen vijand te zien.
 
Vrijdag 31 januari ‘47
Vanmorgen de 1e wacht van 7.00h tot 10.00h in de Vickeropstelling, Vanmiddag trokken 2 compagnieën   TRI op 1500m afstand van ons bivak gesignaleerd( Jokopromo) . Vannacht verhoogde waakzaamheid. Verder niets bijzonders voorgevallen.
 
Zaterdag 1 februari ‘47
Vanmiddag met Wietse naar de stad geweest. Inkopen gedaan. Om 18.00h weer terug in het kamp. Kreeg twee brieven . Een van thuis. Ze maken zich ongerust dat is dom. Alles in toch oke. Er is geen vuiltje aan de lucht.
Morgen patrouille.
 
Zondag 2 februari ‘47
Ja hoor. Vannacht om 01.00h opstaan. Ik had gehoopt dat we vannacht rustig konden doorslapen, maar het heeft niet mogen zijn. We werden met de truck naar Djarakka gebracht. Daarna langs 125 naar Banbagareb in hinderlaag aan liggen. Het was tamelijk donker en regenachtig. Alles was weer modderig en de glij en valpartijen bleven niet uit. Je kon de jongens horen vloeken en knetteren. Nu ik ben ook een paar maal met mijn bed in de modder terecht gekomen, maar mijn bren bleef schoon. Piet v. B  hielp mij de steile tjot op komen. Voor bangbangareb gingen we op een heuvel naast het pad in de alang-alang in hinderlaag liggen. We moesten 2 uur blijven liggen. Ik had gezwete van dat sjouwen maar nu begon het ook nog te regenen. Er stond een straffe koude wind zodat ik lag te rillen van de kou. Om 6.00h werd het licht en gingen we piki. Ik nam een sigaretje, daar knapte ik van op. Over de Kra….pantjoe, zijn we in linie terug gegaan om evt. varkens te schieten, maar als  ze je horen zijn ze zo verdwenen. Je vind overal sporen van ze, net omgeploegde grond waar ze gewroet hebben. Om 8.00h  weer op kamp. Het is nog steeds regen. Bah bah, wat een weer. Wel goed om te slapen. Maf ze.
 
Dinsdag 4 februari’47
Vandaag bij de 4e coy is een grote actie geweest. Een tank is op een mijn gelopen en is licht beschadigd. Vandaag naar de …….? Geweest.
 
Woensdag 5 februari ‘47
Op patrouille vanmorgen om 11.00h vertrokken via post NOLY. Van Kaiaalang naar 144. Serg.Evertsen is Kalialang ingegaan. Ik moest hem dekken met de bren. Toen  ze terugkwamen naar 1 uur, trok onze sectie ook terug. Ze hadden vijand gezien. Zodat na 10 minuten de mortieren een machtig bombardementje gaven. Naar hoogte 144 ging het in vlug tempo. Voor mij met die bren te snel en te vermoeiend.
Mijn hele gezicht was rood verbrand van de zon. Daarna via post NOLY met de roeiboot over de kali. Om 16.00 h weer in het bivak.
 
Donderdag  6 februari’’47
Vannacht om  04.00h waren onze vliegtuigen al in actie. Later hoorden we wat het feitelijk was. Uit berichten hoorden we dat men te weten is gekomen dat de T.R.I. het nieuwe  vliegveld wil bombarderen. Onze jachtvliegtuigen hebben de hele dag gevlogen. Iedere keer met 2 toestellen in de lucht. Dat ging door tot vanavond toen het donker werd.  Zo gauw een van onze wachtposten vijandelijke vliegtuigen ontdekt moet dat in code per telefoon naar de 1e coy overgebracht worden. De code is : opoe is over”  Dan wordt op het vliegveld alles in gereedheid gebracht om de heren warm te ontvangen. Vannacht heb ik wacht met Adje S aan de poort. Er is vanavond film in Pirewapa. Het was vannacht erg licht geweest . Om 04.00h kwam een wagen van de mobile sectie. De chauffeur heeft een uur bij ons gezeten. De tijd ging  gauw om.
 
Vrijdag 7 februari’47
Vanmorgen geslapen. Om 12.00 h appel. De dokter was gearriveerd. We kregen een tyfusspuit en weer de pokken gezet. We zijn van 14.00h tot 19.00h reserve. De vliegtuigen hebben weer de hele dag gevlogen. Ik krijg de laatste weken weinig post.
 
Zaterdag 8 februari ‘47
Plotseling uit  onze slaap gehaald te worden is niets leuk. Afijn maar opstaan. Het is 02.00h ’s nachts. Het maantje schijnt helder, maar in onze tent is het donker. Onze kaars is op en in het donker ons aankleden.
Daarna eten. De thee was verdomd lekker vanmorgen, Dat gebeurt ook niet dikwijls. Om 0.300h vertrokken we via Kalipantjoer,  naar hoogte 190. Het was een prachtige nacht. Het maantje scheen ons zo plezierig toe zodat ik vergat het zware gewicht van mijn brengun  die ik op mijn schouders drukte. Het maantje deed alles lichter lijken. Banbankareb en Poetjoeng werd natuurlijk donker. Toen we door het zwaar begroeide terrein gingen. Met hier en daar een zilveren plekje maanlicht dat langs een palmtak op de grond gleed. Het was een mooi gezicht. Het klimmen van de hoogte ging nu veel gemakkelijker omdat het de laatste dagen niet meer geregend heeft. Lei R., de korporaal,  trok mij en het “peerd”duwde me omhoog., zodat ik de steile klim omhoog vloog. De 2e sectie nam direct stelling. Ik legde me languit op de helling in het natte alang-alang met de bren voor mij. Er was niets te zien. We gingen 300 meter naar voren. Daar weer geobserveerd. Niets te zien. Ondertussen was het licht geworden en toen werd het warmen. We waren weer tot heuphoogte kletsnat van de dauw. Om 08.00 h weer thuis. Na het poetsen van de bren. Daarna wassen en heerlijk gepit tot 12.00h ’s middags. Dat is alles.
 
Zondag 9 februari ‘47
Vanmorgen tamelijk actief geweest. Heb al mijn schoenen gepoetst en ingevet. Om 11.00h begon de mis. Dat is het enige dat merkt dat het zondag is . We hebben weer wacht. De 2e sectie is vrij. Behalve ik, die weer pech heeft. Moet vannacht met Botje op wacht. Bij de verbindingen . Het was tamelijk donker. De maan was erg bewolkt.
 
Maandag  10 februari ’47 mijn verjaardag.
De wacht is goed verlopen. Heb nog een paar uurtjes kunnen slapen, Vanmorgen nog mortiervuur in de buurt van de 2e coy. Om 9.00h zijn we gaan zwemmen. Het was heerlijk water. Vanavond hebben we Pirewapa een machtig mooi cabaret gezien, geheten “het leger lacht”. Het was jammer dat sommigen jongens hun fatsoen niet kunnen houden als ze een paar vrouwen zien. Verder was het een mooi einde van mijn verjaardag. Misschien volgend jaar thuis.
 
Woensdag 17 februari ‘47
Vanmorgen kwam een patrouille thuis met een geschoten wild zwijn dat direct werd geslacht. Vanmorgen eindelijk weer een brief v an thuis. Vanmiddag wacht in de Vickerbunker. 3e pel van 13.00h-15.00h. Vanavond vrij van wacht. Gelukkig kan ik nu mijn brieven beantwoorden.
 
Donderdag 13 februari ‘47
Vanmorgen was Kees de Bok op bezoek geweest met zijn pleegvader. Namelijk hebben we bezoek van de prins Bernhard kapel in Pirewapa
Ze hebben een uur lang voor onze coy gespeeld. Nu het was af ! En Kees de bok stond er zo gemoedelijk bij te kijken met zijn zwart verzilverde rugbekleding. Er zijn veel foto’s genomen van de veelvraat. Zelfs de bananenstruiken kon hij niet met rust laten. Hij zou ook een liefhebber zijn van bier en whisky, liefst puur, daar is hij verzot op. Die drankorgel.
Er zijn vandaag weer een heel stel bevorderd tot soldaat 1e klas., korp. En sergeant. Behalve Henny natuurlijk.
Ik had deze maand zeker een streep verwacht. Vooral omdat ze het al in vorig jaar augustus  al beloofd hebben, Maar alla, als ze mijn niet geven, dat ze die  streep dan houden. Vanavond 2 brieven gehad. Een van Gerard en Jose en een van Ria. Morgen op  patrouille. Das all.
 
Vrijdag 14 februari ’47
Vanmorgen werden we om 4.00 h gewekt. Om 5.00hvertrokken met de truck naar de 4e coy. Het was een gevechtspatrouille, Een pel van de 3e coy en een pel van de 4e coy gingen ook mee,, De compagnie werd geleid door de kapitein van de 4e coy. Onderweg werd nog een spion gearresteerd diir Ferdi de tolk. Nu het was rot en onoverzichtelijk terrein. Vele heuvels  op en af. Voordat we vertrokken werden we gewaarschuwd voor bommen, mijnen en boobytraps. Om 9.00h was het al geweldig warm en het zweet gutste ons van het gezicht.  Het peloton voor ons liep te vlug. We hebben geen vijand gezien. Alhoewel we ze zeker verwacht hadden Toen we op de berg stonden. Hadden we een prachtig gezicht op de zee en op de tambaks (visvijvers)
Ik was al behoorlijk moe. Mijn knieën knikten, de bren werd steeds zwaarder. Het lopen ging op het laatst automatisch en was blij dat ze mijn bren overnamen.  Tegen 11.00h kwamen we weer bij de 4e coy aan. De kantinewagen stond ook, maar ze had niets bij zich en we waren aan het kankeren. We waren bekaf en je verheugde je op lekker drinken en je krijgt niets. Ondertussen was er een peloton stootstroepen vers uit Holland aangekomen. Die liepen patrouille in zw.richting. Om 12,.00 kwamen we in ons bivak. Heb me camouflagepak uitwassen . Heb mijn bren gepoetst. Ik heb pijn in mijn armen  en in mijn benen die voelen moe en slap en aan. Ik ga wat slapen . Ik ben kapot. Hopelijk voel ik mij straks wat fitter. Vanavond 2 brieven gekregen . Een van pater Touw en een van Cora met een foto van haar. Nu ik herkende ze op het 1e gezicht niet meer. Wat is die veranderd en zo’n dik gezicht heeft ze gekregen. Het is een hele dame geworden. Ik hoorde dat een stoottroeper is gesneuveld. De arme knul
 
Zaterdag 15 februari ‘47
Vanmorgen had ik de 1e wacht van 07.00h-10.00h. Ik heb wat brieven geschreven. Het  1e peloton is patrouille bij de 4e coy. Ongeveer om 08.00h hadden ze  contact. We hoorden ten westen van ons schieten . Ook hoorden we mortier en artillerie vuur. Een man was gewond door een geweerschot. Toen ze hem wilden helpen, liep een man op een landmijn zodat die ons 2 doden kosten
De bataljonsarts gewond. Ook Rudie G. En Lei W. en nog enkele door scherven. En vanavond gaat het opnieuw staakt het vuren in. Het is weer een klap voor 6RI. Bijna iedere dag sneuvelen er jongens . De vlag werd ’s middags half stok gehesen.
 
Maandag 17 februari ‘47
Vandaag hebben we bezoek gehad van 13 RI. Ook een Limburgs O.V.W. Bataljon. Vanmiddag om 14.00 h op patrouille naar punt 190. Het “Peerd” maakte de tocht moeilijker en zwaarder dan nodig was, Hij ging dwars door de sawah’s heen en heuvels op en af terwijl we het pad konden volgen naar Poetjing. In Bankareb viel een man uit. Die had pas malaria gehad. Met 2 man begeleiding  ging de zieke terug naar ons bivak. Wij moesten uitkijken  in de kampong die we doorzochten naar menselijke resten. We roken het lijk al op afstand. Ba wat een stank. Het dode lichaam was van een inheemse, die zal wel van zwakte zijn gestorven , denk ik. De beenderen lagen al bloot. Een hoop rottend vlees met maden. Ik ben maar gauw doorgelopen. Het was niet om uit te houden.
Hadden we maar benzine , dan hadden we het lijk kunnen verbranden , nu blijft het liggen.
Op punt 190 was niets te zien. Ik vermoed dat de TRI zich heeft teruggetrokken achter de demarcatielijn. Om 18.00h waren we weer in ons bivak.
 
Dinsdag  18 februari ‘47
Vandaag  controle door de geweermakers van de brigade op alle wapens van de coy. Om 11,00 h kwam het bericht dat eer een prinses was geboren,. De kanonnen gaven saluutschoten af. Ons peloton heeft de wacht. Ik en Wietse hadden de wacht op de hoek van het 1e peloton. De nacht was zeer donker. We hoorden fijne radiomuziek tot ons doorklinken op de achtergrond.. In Holland zal wel plenty  feest zijn en wij staren maar in het de duisternis van de  ganse nacht. Na 24.00h twee man in de stelling  kan men elkaar aflossen. Kan een man een oog dicht doen en de andere waakt. Zo gaat het de gehele nacht door.
 
Woensdag 19 februari ‘47
Het was vroeg reveille voor de gehele coy. Om 5.00h op. Dat zal voor de heren niet  meevallen. Om 6.00 uur werden wij afgelost voor de vlaggenparade en het voorlezen van de dagorder van onze generaal Spoor. En om 6.30 h vertrokken twee pelotons van ons voor de parade in de stad. Ik ben na het eten naar bed gegaan maar werd om 11.00h wakker, badend in mijn zweet. De zon scheen juist op mijn gezicht. Karel Evertsen kwam nog of ik zijn strepen op zijn uniform wilde naaien, want hij ging vanmiddag naar de stad. Ik ga niet ofschoon ik mee daarvoor geschoren had. We kregen nog sigaretten en een glas snaps. Vanavond 2 brieven gekregen. Het eten was prima vandaag.
 
 
Donderdag 20 februari ’47                  Pirewapa.
Vannacht om 01.00h gewekt voor patrouille  Kebanzejoe en Kradenan. Het was tamelijk  donker vannacht. Om 6.00h waren we weer terug. Geen bijzonderheden.  Dokter Cormeius is aan de bekomen verwondingen van 15 febr. Overleden. De 1e sectie ging mee als erewacht. Het is een harde slag. Voor de vrouw van de dokter. Want hij zou deze maand naar Holland vertrekken. Nu blijft hij voorgoed hier op Tjandi. Er liggen er al heel wat van onze jongens .
 
Vrijdag 21 februari ’47           pirewapa
Geen bijzonderheden. Alles is rustig. Candaag het 2e peloton wachtdienst. Vannacht  regen gehad. Das all.
 
Zaterdag 22 feb’47                pirewapa
Vanmorgen om 6.00h van de wacht afgekomen.. Heb geslapen  tot 11.00h. Vanmiddag eindelijk onze kantinerantsoenen gekregen. 2oo pallmalll sigaretten en 4 blikjes bier. Proost!
De TRI heeft zich overal teruggetrokken, dus  ze schijnen zich er zo’n beetje aan te houden. Vanavond kreeg ik een brief van een nieuwe correspondentie girl gekregen uit Sittard. Ik ben benieuwd of ze nog interessante brieven schrijft. We zullen maar afwachten.
 
 
Zondag 23 februari’47
Vanmorgen te biechten en te communie geweest. Vanmiddag om 14.00h vertrokken voor een patrouille achter punt 144. We waren al over de demarcatielijk. Een wachtpost gevangen genomen. Er is niets gebeurd. We hoorden later van onze tolk die de gevangene had ondervraagd, dat in die kampong ± 100 man TRI zaten en wij wisten het niet. We hadden de lijn overschreden. Gelukkig is er niet  geschoten van weerskanten. Anders  hadden wij tamelijk in het nauw kunnen komen in  dat dicht begroeide heuvelterrein, want het “peerd”is veel verder  doorgetrokken dan zijn opdracht luidde.  Vanaf 144 naar Kalialang, Wringintoeloe en de lik. Daar over de kali over gestoken en recht aan toe naar het bivak door de prikkeldraadversperring. Om 18.00h waren we weer thuis. De patrouille is zeer vlot verlopen.  De gevangene moest de tros bananen dragen die we mee genomen hadden. Ben wel vroeg naar bed gegaan.
 
Maandag 24 februari’47
Ben vanmorgen zwemmen in de stad. Na eerst mijn brens eens fijn gepoetst hebben. De juffrouw, mijn beste vriendin zag er wat tamelijk roestig uit van mijn zweethanden van gisteren. Maar nu zit ze goed in olie en kan er weer even tegen. Het water was heerlijk. Het duiken en springen van de hoogste plank gaat me tamelijk goed af. Vanmiddag hen ik op wacht gestaan bij de vickerpost en aan de weg. De patrouille van de Stoottroepen waren  2  uur te laat binnen. Ze hadden de patrouille van ons over genomen omdat wij sportdag hadden. Ze waren achter punt 190 geweest en hadden iemand gezien. Vanavond ben ik vrij van wacht.  

Henny van Oosterhout
                                                                 ten velde 2e peloton-2 compie 6 RI
  

 

                                                     terug naar verhalen   /    terug naar indexlijst