Lieve Marianne 

                                                                     

 
Lieve Marianne,
 
Wat is het moeilijk om ook een reactie te geven op de website en het boek. Zeker omdat ik een man  van weinig woorden ben, is dit een hele opgaaf. Maar juist door jou doorzettingsvermogen en vastberadenheid heeft mijn IndiŽ-periode een heel vernieuwde plaats in mijn leven gekregen.  Je zegt altijd wel, dat "koppie" van je zegt mij al meer dan genoeg, maar  een woord van waardering mag ook wel op deze site komen te staan, nietwaar?
 
Ik had mij voorgenomen nooit iets te vertellen over mijn tijd in IndiŽ. Die herinneringen had ik  door meerdere redenen bewust zo diep weggestopt en zouden nooit bekend worden.  Door  jou doorzettingsvermogen en vastberadenheid is het je toch gelukt om mij aan praten te krijgen. Nu heb ik je dus al veel meer verteld dan ik mij ooit had voorgenomen.
 
Jou  welgemeende interesse, begrip en medeleven voor ons jongens die in IndiŽ hebben gediend door het blijven zoeken naar informatie, foto's en verhalen, waardoor je steeds weer met nieuwe vragen en argumenten kwam, wat ik gekscherend  "gespit in dat verleden" en "alles overhoop halen" maakte het mij steeds makkelijker om mijn verhaal verder te vertellen. Dat verhaal is verwerkt tot een familieboekje.
 
Maar ook dat was nog niet genoeg  voor je. Je drong aan om het verhaal op het internet te zetten. Weer zag ik daar geen reden toe. Ik had mijn verhaal verteld en dat was genoeg. Nadat het boekje klaar was, ben je maar blijven "spitten" en "wroeten". Opvragen van mijn documenten, aanvragen van onderscheidingen waar ik recht op had. Je bleef maar doorgaan. Liet mij oproepen  en reacties lezen uit gastenboeken van andere sites waar mensen die op zoek zijn naar meer informatie. Soms troosteloze zoektochten met zo weinig gegevens. Jou vastberadenheid heeft mij toch de doorslag gegeven om jou toestemming te geven om hetgeen dat ik heb verteld  bekend te maken via deze site.
 
Gezien de reacties die ik in het gastenboek van je site lees en persoonlijke reacties die ik krijg, geven mij het gevoel dat ik er inderdaad goed aan heb gedaan om  mijn verhaal te vertellen.
Ik hoop door  deze site  bereikt wordt wat je wilde bereiken. Informatie verstrekken over 2-6 R.I. en dat zo de verhalen en geschiedenis  van ons bataljon niet verloren gaan.
 
 
Met dank voor je vasthoudendheid en doorzettingsvermogen, want daardoor is deze site geworden wat het nu is.
Ik wens je verder alle geluk toe voor het verdere verloop van je initiatieven die je nog in petto heb.Want  naast deze site  ben je inmiddels secretaresse geworden van 2-6R.I. en daar zijn we, de oude 2-6ers trots op. Daarnaast doe je zoveel meer voor alle veteranen. Je inzet voor Men van de Wetering en de familie Buijs en  anderen, je gesprekken met veteranen op de chat. 
Door jou betrokkenheid en contacten heeft het veteraan zijn voor mij een waardevolle betekenis gekregen en  heb ik hierdoor een hele nieuwe vriendenkring  erbij gekregen.
 
 
Ik ben tijgertrots op je!!!!
 
Pa.
 
okt '2003

                                                                                                 

 

web site analysis